Sa Isang pagkakaibigan…

Standard

The following is an excerpt from my personal journal and I thought it is worth sharing to everyone:

3:21 a.m. 20080118

I am just bothered by the recent events that happened among my friends at MWM…

I’ve taken a lot of caffeine today. Late in the afternoon, I felt a thubbing on my forehead and circulating towards the back of my head that would often signal a forthcoming migraine headache. I was thinking a lot for the past few days at work and that which I thought the reason why I have these feelings.

Among other feelings actually, I was particularly bothered by a ‘banning issue’ at the site. As is always my way of shielding myself from anxieties, I used reason above all others. But with the posts of a few members in the forum, I can already sense some friction going on. I suspected this from the very beginning of the issue. Again, reason dictates me that it is but normal for any group of people with diverse backgrounds and that not everybody could please everybody.

Here are my reflection and insights on the issue: (pardon my Tagalog)

Sa pagkakaibigan, hindi lahat nagkakaintindihan kahit sabihin pa na pare-pareho kayo ng interes at pananaw. Ang isang tao o miyembro ng grupo hindi sa lahat ng pagkakataon sumasang-ayon sa pananaw ng nakararami. Nakakalungkot lang isipin na meron pa ring iilan sa grupo na sa akala mo ay malawak ang pagkakaintindi ng samahan ngunit nananaig pa rin ang pansariling kaisipan at interes. Kunsabagay, isa itong paraan ng ‘self-preservation’.

Marami akong naging kaibigan maging nuon at ngayon. Ngunit sa pangkalahatan, naging masaya ako sa aming pakikitungo sa isa’t isa kahit paminsan-minsan hindi rin nagkakaintindihan. Sa bandang huli, nanaig pa rin ang nabuong relasyon na nahubog ng pagkakataon, masaya man o hindi. Kung sa patalastas pa ng SMB, “iba ang may pinagsamahan”.

Sa kabila ng lahat, gusto ko pa rin na panatilihin ang mga nabuong pagkakaibigan na ito. Nawa’y maging malawak ang pananaw ng bawat isa, maging patas sa pakikitungo sa iba and laging isaalang-alang ang kapakanan ng nakararami. Ang mga tumatayong lider ng grupo nawa’y makaisip din ng paraan upang pagbuklurin pa ng lubusan ang mga miyembro at higit sa lahat manindigan ng walang inaapakang ibang tao.

Masaya ako at nakilala ko ang mga taong ito na sa kabila ng paraan ng pagkakakila-kila ay masasabing naging mga totoong tao. Bihirang makatagpo ng mga tulad nila lalo pa sa mundo naming mapanlinlang at mapagkunwari.

Marami akong ‘sana’ sa aking isipan ngayon…sana….

[This is the first time that I write in straight Tagalog. Sheesh! c”‘) ]

Advertisements

2 thoughts on “Sa Isang pagkakaibigan…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s